Malarst­wo nat­u­ral­ny­mi pig­men­ta­mi to dla mnie sposób, by połączyć naturę i sztukę. 

Dopiero wtedy mogłam prze­jść do kole­jnego eta­pu: mal­owa­nia. Warst­wa po warst­wie nakładałam kolory, budu­jąc głębię i fak­turę obrazu, aż pojaw­iła się wypukła, niemal rzeźbiars­ka struktura.

To pro­ces wyma­ga­ją­cy cier­pli­woś­ci, ale też moment, w którym czu­ję najwięcej pasji. Dla mnie każdy obraz to nie tylko efekt koń­cowy, ale cała dro­ga – od natu­ry do sztuki. 

Dowiedz się więcej o tej tech­nice w artykule o nat­u­ral­nych pigmentach

Pig­men­ty nat­u­ralne różnią się od syn­te­ty­cznych nie tylko kolorem, ale i „duszą”. Ich struk­tu­ra spraw­ia, że światło odbi­ja się w unikalny sposób, nada­jąc obra­zom głębię. Pra­ca z nat­u­ral­ny­mi pig­men­ta­mi to nie tylko pro­ces tech­niczny, ale także medy­tac­ja – każde roz­drob­nie­nie min­er­ału, każ­da warst­wa far­by to kon­takt z ziemią i jej energią. Właśnie dlat­ego malarst­wo nat­u­ral­ny­mi pig­men­ta­mi daje mi poczu­cie aut­en­ty­cznoś­ci, której nie sposób osiągnąć w nowoczes­nych far­bach chemicznych.

Tworze­nie pig­men­tów to dla mnie także for­ma dia­logu z naturą – uważnego słucha­nia i współpra­cy z jej ryt­mem. Cza­sem bar­wy z tej samej gliny różnią się delikat­nie odcie­niem, a efekt koń­cowy zawsze zaskaku­je – tak jak w flu­id art, gdzie ruch koloru nada­je obra­zowi życie.